Screenbird vs Play Digital Signage: welk platform past bij jouw schermen?

Screenbird biedt live schermspiegeling in elk abonnement, vanuit elke desktopbrowser (Chrome, Edge, Firefox of Safari), zonder extra app of hardware. De verbinding is peer-to-peer: iemand in een vergaderruimte of klaslokaal deelt zijn laptopscherm in een paar klikken rechtstreeks naar de tv, en de videostream gaat nooit langs Screenbirds servers.

Play Digital Signage heeft geen gepubliceerde functie voor live schermspiegeling: de volledige prijs-functietabel vermeldt geen spiegel-, cast- of scherm-deel-mogelijkheid, en de Chromecast- en AirPlay-handleidingen behandelen het instellen van die hardware om signage-content af te spelen, niet het delen van een laptopscherm daarheen.

Als walk-up laptop delen ertoe doet voor hoe je schermen gebruikt worden, is dat verschil het afwegen waard nog voordat de prijsvergelijking begint.

Screenbird heeft één abonnement, EUR 12 per scherm per maand bij jaarlijkse facturering (EUR 15 bij maandelijkse facturering), met alles erin: schermspiegeling, analytics en proof of play, schermvoedingsbeheer, split screen, plannen en de volledige app-catalogus.

Play's ladder loopt van Free, Essential (USD 8), Pro (USD 12) en Ultimate (USD 16) per scherm per maand, met 10 procent korting bij jaarlijkse facturering. Volgens hun eigen prijstabel laat het Free-abonnement API-toegang, schermvoedingsbeheer (aan/uit), slide-voorwaarden, schermsync, waarschuwingen en noodberichten, en schermopname weg; en analytics met proof of play, het dashboard en het audit log komen pas bij Ultimate, dus ze ontbreken bij Free, Essential en Pro. Play's supportdocumenten vermelden ook dat gedetailleerde analytics-rapporten drie maanden worden bewaard.

Niets daarvan maakt Play een slechte deal voor een enkel gratis scherm. Het betekent wel dat het gelijkwaardige abonnement ten opzichte van Screenbird Ultimate voor USD 16 is, waar de resterende verschillen spiegeling, talen en hosting zijn in plaats van prijs.

Screenbird draait op EU-infrastructuur (de EU-regio's van Supabase samen met Cloudflare) voor elke klant, ongeacht wie zich waar aanmeldt. Zo werkt het platform, geen variabele.

Play draait wel EU-servers (Amsterdam en Frankfurt), en teams die zich vanuit de EU aanmelden worden daar gehost. Maar volgens Play's eigen privacybeleid wordt de locatie bepaald door de eerste aanmelding: "If the first user on the team signs up from a US-based IP address, then that team's data is gonna be stored exclusively on US servers."

Voor de meeste teams maakt dat nooit uit. Voor een organisatie met een eis aan datalocatie is het verschil dat EU-hosting bij Play afhangt van een aanmeldingsdetail, terwijl het bij Screenbird geldt voor elk account, by design.