Screenbird vs Play Digital Signage: welk platform past bij jouw schermen?

Screenbird biedt live schermspiegeling in elk abonnement, vanuit elke desktopbrowser (Chrome, Edge, Firefox of Safari), zonder extra app of hardware. De verbinding is peer-to-peer: iemand in een vergaderruimte of klaslokaal deelt zijn laptopscherm in een paar klikken rechtstreeks naar de tv, en de videostream gaat nooit langs Screenbirds servers.

Play Digital Signage heeft geen gepubliceerde functie voor live schermspiegeling: de volledige prijs-functietabel vermeldt geen spiegel-, cast- of schermdeelmogelijkheid, en de Chromecast- en AirPlay-handleidingen laten zien hoe je die hardware instelt om signage-content af te spelen, niet hoe je een laptopscherm ernaartoe deelt.

Als het ertoe doet dat iedereen zomaar zijn laptop kan delen op het scherm, is dat verschil de moeite van het afwegen waard, nog voordat de prijsvergelijking begint.

Screenbird heeft één abonnement, $14 per scherm per maand bij jaarlijkse facturering ($16 bij maandelijkse facturering), met alles erin: schermspiegeling, analytics en proof of play, schermvoedingsbeheer, split screen, plannen en de volledige app-catalogus.

Play's ladder loopt van Free, Essential ($8), Pro ($12) en Ultimate ($16) per scherm per maand, met 10 procent korting bij jaarlijkse facturering. Volgens hun eigen prijstabel laat het Free-abonnement API-toegang, schermvoedingsbeheer (aan/uit), slide-voorwaarden, schermsync, waarschuwingen en noodberichten, en schermopname weg; en analytics met proof of play, het dashboard en het audit log komen pas bij Ultimate, dus ze ontbreken bij Free, Essential en Pro. Play's supportdocumenten vermelden ook dat gedetailleerde analytics-rapporten drie maanden worden bewaard.

Niets daarvan maakt Play een slechte deal voor één gratis scherm. Het betekent wel dat het vergelijkbare abonnement Ultimate is, voor $16, waarbij de overgebleven verschillen met Screenbird niet in de prijs zitten, maar in spiegeling, talen en hosting.

Screenbird draait op EU-infrastructuur (de EU-regio's van Supabase samen met Cloudflare) voor elke klant, ongeacht wie zich waar aanmeldt. Zo werkt het platform, zonder uitzondering.

Play draait weliswaar op EU-servers (Amsterdam en Frankfurt), en teams die zich vanuit de EU aanmelden worden daar ook gehost. Maar volgens Play's eigen privacybeleid wordt de locatie bepaald door de eerste aanmelding: "If the first user on the team signs up from a US-based IP address, then that team's data is gonna be stored exclusively on US servers."

Voor de meeste teams maakt dat nooit uit. Voor een organisatie met een eis aan datalocatie is het verschil dat EU-hosting bij Play afhangt van een aanmeldingsdetail, terwijl het bij Screenbird voor elk account vaststaat, zo is het platform gebouwd.