Screenbird vs Play Digital Signage: która platforma pasuje do Twoich ekranów?

Screenbird zawiera przesyłanie ekranu na żywo w każdym planie, z dowolnej przeglądarki desktopowej (Chrome, Edge, Firefox lub Safari), bez konieczności kupowania dodatkowej aplikacji czy sprzętu. Połączenie jest peer-to-peer: ktoś w sali spotkań lub klasie udostępnia ekran laptopa prosto na telewizor w kilka kliknięć, a strumień wideo nigdy nie przechodzi przez serwery Screenbird.

Play Digital Signage nie ma opublikowanej funkcji przesyłania ekranu na żywo: pełna tabela funkcji w ich cenniku nie wymienia żadnej możliwości przesyłania, castingu czy udostępniania ekranu, a ich przewodniki po Chromecast i AirPlay dotyczą konfiguracji tego sprzętu do odtwarzania treści signage, a nie udostępniania ekranu laptopa.

Jeśli możliwość udostępnienia laptopa gościa wpływa na to, jak wykorzystujesz swoje ekrany, tę różnicę warto rozważyć, zanim w ogóle zaczniesz porównywać ceny.

Screenbird ma jeden plan, $14 za ekran miesięcznie przy rozliczeniu rocznym ($16 przy rozliczeniu miesięcznym), z wszystkim w cenie: przesyłanie ekranu, analityka i proof of play, sterowanie zasilaniem ekranu, split screen, planowanie i pełny katalog aplikacji.

Plany Play układają się w drabinkę: od Free, przez Essential ($8) i Pro ($12), po Ultimate ($16) za ekran miesięcznie, z 10-procentową zniżką przy rozliczeniu rocznym. Według ich własnej tabeli cenowej plan Free pomija dostęp do API, sterowanie zasilaniem ekranu, warunki slajdów, synchronizację ekranów, alerty i wiadomości alarmowe oraz przechwytywanie ekranu; a analityka z proof of play, dashboard i log audytu pojawiają się dopiero w Ultimate, więc brakuje ich w Free, Essential i Pro. Dokumentacja pomocy Play zaznacza też, że szczegółowe raporty analityczne są przechowywane przez trzy miesiące.

Nic z tego nie czyni Play złą ofertą dla pojedynczego darmowego ekranu. Oznacza to jednak, że przy porównaniu jeden do jednego odpowiednikiem Screenbird jest Ultimate za $16, a pozostałe różnice dotyczą przesyłania ekranu, języków i hostingu, a nie ceny.

Screenbird działa na infrastrukturze UE (regiony UE Supabase razem z Cloudflare) dla każdego klienta, niezależnie od tego, skąd ktoś się rejestruje. Tak po prostu działa ta platforma, to nie jest zmienna.

Play rzeczywiście prowadzi serwery w UE (Amsterdam i Frankfurt), a zespoły, które rejestrują się z UE, są tam hostowane. Ale według własnej polityki prywatności Play o lokalizacji decyduje pierwsza rejestracja: „Jeśli pierwszy użytkownik w zespole zarejestruje się z adresu IP w USA, dane tego zespołu będą przechowywane wyłącznie na serwerach w USA”.

Dla większości zespołów nie ma to znaczenia. Dla organizacji z wymogiem lokalizacji danych różnica polega na tym, że w Play hosting w UE zależy od przebiegu rejestracji, podczas gdy w Screenbird obowiązuje domyślnie dla każdego konta.